به غیر از دو تن*، تمام اشعار و فلسفه ها و سخنان بوی گذر زمان و ترشیدگی میدهند. اینها مهم نیست مهم برداشت مخاطب است. ..... توییت: اگر به من بگویند مدار تعادل جهان از کجا رد شده است؛ میگویم ایران. به آنسو و آنسویش نگاه کنید و ببینید چه مردمی دارد؛ و اگر تریبون اجتماعی و یا مقام و قدرتی داشتم در مقابل ...

روزی که نوشتم من از او چیزی میدانم که شما نمیدانید؛ را به خاطر بسپار. هنوز هم همان دانش مرا سراسر من کرده است.هرچند مرا و تمام فالوورهایم را از آن ماجراجویی بیرون کشیدند. نه خواب بود و نه رویا؛ واقعیتی که در همین جهان اتفاق افتاد. و حتی مرا بر روی سن یک دانشگاه بدون دانستن قدم بعدی شمشیر به دست کرد....

  تنها مشکل این وبلاگ، نداشتن کاما و پیدا نشدنش درهر سیستمی است. www.chiee.persianblog.ir + با یک سمفونی جبران می شود.  

  طبق اصل تطابق امشب خودمانی یلدا را گرامی میداریم.  + ما برای خواندنِ، این قصهِ ی عشق به خود؛ رنج دوران برده ایم، رنج دوران برده ایم.  

همانطور که دایناسورها منقرض شدند. حوادث نیز حتی خارق العاده ترینشان منقرض میشوند. مانند وزش بادی در علفزاری. نه از خود اثری میگذارند و نه توقعی، فقط عبور میکنند. متوقف نمیشوند. نمیتوان در هر دوحالت، نه نشانه ها را نابود کرد و نه آنها را همیشگی و از جو ایجاد شده اش برای کنترل مردم استفاده کرد. نیازش ...

به نام آنکه زلزله در دلها می افکند و آرامش قلوب از اوست. به نام آنکه زمان بسته شدن تمام درها دری به رویت میگشاید. به نام آنکه در هر قسمش توان عرش از سرننهادن به ان عاجز و سردرگریبان است. به نام آنکه از عشق خود در روح انسان دمید. به نام آنکه به قدر دعای کودکی پایین آمد. به نام آنکه بارها بواسطه بخشش ...

ما هم درس خوان نمیشویم. اینروزها میروم کلاس حسابداری و هنوز سه جلسه نگذشته تلگرامی زده ام به آقای صمدی که هروقت یادش می افتم، یاد داستانهای کارتون میگ میگ و کایوت می افتم، در طبقات شرکت. و چه روزهایی که باهم دم در شرکت رسیدیم و با عصبانیتی که سرش تکان میخورد میگفت: شما اول بفرمایید. ساعت چندست و من ...

چقدر سوء برداشتهایشان پر تکرار است. روزی آمدم سخن دیگران را با افتخار فهمشان بلغور کردم. ♺ روزی که انسان بتواندبال و بَرِ فرشته که برنامه خود را دنبال میکند، بر زمین بزند؛ آنروز انسان قیام خواهد کرد و خود را؛ از تمامی؛ از روی نوشته حرف زدنها نجات خواهد داد و پرچم انسانیت را بر فراز قله ای که او ایست...

.دلی قلبی روحی بخر که مفته .

. چنین گفت زکریای رازی: افکار خداوند بالاتر از افکار ماست؛ پس ای معشوق به پیشواز حوادث بد مرو و به منبع آفرینشت احترام بگذار و از او روی مگردان و بارها و بارها به سمت و سویش برگرد. .  

  من دوستان زیادی ندارم؛ اما در تمام کشورها دوستانی دارم. این را گفت و به راهش ادامه داد. آه فراموش کردم اسمش را بپرسم.  

. زمین با امدنت آرام گیرد. دیشب خواب عجیبی دیدم؛ عجیبترین خوابی که تا کنون دیده بودم؛ هرچند عواقب و نشانه هایش همانند دیگر خوابهای عجیب بود اما کاملا متفاوت بود؛ آرام بخش بود و نوید فرداهای روشن را میداد. . اسمش را میگذارم مادر خدا.

. راستش را بخواهی اینروزها حال و حوصله ای ندارم که بخواهم فکر کنم به آنچه ممکن است پیش آید؛ اما در ارتباط با آنچه اتفاق افتاده میدانم؛ نقطه ای وجود دارد که وقتی به آن رسیدی فقط دلت میخواهد تمام آنچه از توانت باقی مانده را جمع کنی و فقط بگی؛ زندگی کن. زندگی. درست مثل سوار تاکسی شدن و تا مقصد خاص با ک...

گو بروید یا نروید؛ هرچه، در هرجا که می خواهد یا نمیخواهد باغبان و رهگذری نیست. آسمان چشم در راه گریه های باغبان دلسوزی نیست. ..... هشت سال برایم کم است؛ به من هشت سال و نه ماه وقت بدهید تا بی وقفه بدوم و بدوم و سیکلهای اصلاحی را طی کنم و مملکت را آباد و آبادان تحویل نابخرد دیگری بسپارم تا بیاید و با...

خیلی بیشتر از حد توانم روم حساب باز کرده بودند و میدانستم که تمام تصورات شان با آمدن رتبه کنکور نقش بر آب خواهد شد. این را از چند سال قبلش، دقیقا سال هفتاد و پنج، میدانستم ولی رسوایی اش ماند تا شب اعلام نتایج کنکور . بیست هزار .و چقدر وحشتناکتر وقتی تنها همان سال سایتی آمد به اسم پرژکِ لعنتی که بدون...

هیچکدام را نمیشناسم و در پاسخ همین بس که آنها هم تو را نمیشناسند و در نهایت اینکه سایه دیگری سنگین است بگذار برود. حتی اگر خورشید باشد. برچسبها: تَگ اضاف |+| نوشته شده در سه شنبه بیستم تیر ۱۳۹۶ساعت 15:36 توسط شیوا |

امروز، فهمیدم که انسانها به مراتب دسته بندیهایی بیشتر از آنچه قبلا فکر میکردم دارند : آن دسته، که خیلی دورند را آرزوست. از چند دسته انسان فاصله خواهم گرفت: کسانی که بطریقی، همیشه خود را صاحب حق میدانند و از زمین و زمان طلبکارند و روزی سوالاتشان این است که چرا آنروز فلان پستم را لایک نکردی یا چرا آنر

امروز برای اولین بار پس از سالها اعتماد کردم. این نوشته ها مال اینجا نیست و به محض درست شدن وبلاگ پرشین، منتقل شان می کنم. حدود دوهفته است اجازه ورود نمیدهد. بیچاره ترسیده از بیت ... خود غلط بود آنچه می پنداشتیم. از وقتی فهمیدم یک کلاغ سفید؛ مابین تمامی کلاغ ها وجود دارد- طبق افسانه ها- دیگر اعتما

امروز، فهمیدم که انسانها به مراتب دسته بندیهایی بیشتر از آنچه قبلا فکر میکردم دارند : آن دسته، که خیلی دورند را آرزوست. از چند دسته انسان فاصله خواهم گرفت: کسانی که بطریقی، همیشه خود را صاحب حق میدانند و از زمین و زمان طلبکارند و روزی سوالاتشان این است که چرا آنروز فلان پستم را لایک نکردی یا چرا آنر

خب.باید گفت که عبارت"رد دادن"در وحله ی اول آدم رو یاد رد شدن های دوران مدرسه در امتحانات از هر نوعش می اندازه.اما نکته ی مهم اینجاست که شما "رد داده ای"و "رد نشدی".متوجه شدین؟باز هم یه نکته اینجا وجود داره و اون اینه که شما تا رد ندی رد هم نمی شی.اگر بخوام در یک عبارت ساده رد دادن را معنی کنم می گوی