یلدا و بزرگترین جشن بشر در کل هستی و جهان است و از اینرو اهمیت دارد.
زیرا به معنای واقعی کلمه به معنای تقابل مینوهاست و این سخن یعنی روح جهان
به دلیل بزرگی اش عده ای ترجیح میدهند آن را تنها با خانواده شان برگزار کنند و عده ای اقوام درجه یک را انتخاب می کنند. اقوامی که از قدیم بوده اند و اقوامی که با مرور زمان درجه اول شده اند همانها که در دلتان میگویید روزی تو می آیی.
به هر حال یکی از شانسهای بزرگ همین اقوام بشری دیوان حافظ است که در تمامی مجالس حضور دارد و خود بر اینگفته معترف که با سلامی دل این جا مانده را شاد کن.
این جشن، جشن پررنگ کردن نقاط قوت است و به هیچ وجه ضعفی را برنمی تابد.
این راه راه تمام رهروان این وادی است.
برای ما ایرانیان همیشه حاضر در صحنه یک شب است،
آخرین شب پاییز.
برچسب:
نویسنده: شیوا حکیمی