بنویس عزیزکم، برای من بنویس! چراکه من هستم!
در همین حوالی. در همین جدالِ باش.
بگو از شقایق که تکراری است. بگو از مادری که ظرفها را میشورد، ناهار را آماده میکند و تو به این کارها دل نمیدهی، و این دلیل بر بی دماغی است و نه عدم فهم آنچه میخواهی بگویی.
بنویس از آنکه آمده ای تا بگویی بغض شده است در گلویم این جمله:
واقعیت همیشه خنده داره.(!)
برا چی گریه میکنی این وضعمون که خنده داره.
برچسب:
نویسنده: شیوا حکیمی